سیصد و شصت و هشت
سلام.
آخر ز دست میرود این لحظههای ناب
ما مانده ایم و جهانی پر ز ماهتاب
بی شوق دیدن رویش تابی نیاوریم
در حسرت زمین شدیم و غافل ز آفتاب
ما را نیافریده که غم را هجی کنیم
بل پر ز عطر حضور است و جام ناب
+ نوشته شده در هفدهم دی ۱۴۰۴ ساعت 10:1 توسط در تمنای وجود
|
و هر فرد را چاهی است